Δευτέρα, 30 Αυγούστου 2010

"επικαιροποιημένο"...


Στολίστηκαν οι ξένοι τραπεζίτες,
ξυρίστηκαν οι Έλληνες μεσίτες.
Εφτά ο τόκος πέντε το φτιασίδι,
σαράντα με το λάδι και το ξύδι
κι αυτός που πίστευε και καρτερούσε,
βουβός φαρμακωμένος στέκει και θωρεί
τη λευτεριά που βγαίνει στο σφυρί.
Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,
μην έχεις πια την πείνα για καμάρι.
Οι αγώνες πούχεις κάνει δεν φελάνε
το αίμα το χυμένο αν δεν ξοφλάνε.
Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,
η πείνα το καμάρι είναι του κιοτή,
του σκλάβου που του μέλλει να θαφτεί।

*** Τζένη Καρέζη και Νίκος Ξυλούρης, σε μουσική Σταύρου Ξαρχάκου και στίχους Ιάκωβου Καμπανέλλη από το θεατρικό "Το μεγάλο μας τσίρκο".

Πέμπτη, 19 Αυγούστου 2010

ΔΙ.ΑΣ. στην Καρδίτσα: αστυνόμευση ή αστυνομοκρατία;

Δεν γνωρίζω ποια «υψηλά ποσοστά εγκληματικότητας» επέβαλαν την ανάπτυξη των ομάδων ΔΙ.ΑΣ. και στη μικρή μας πόλη. Αναρωτιέμαι όμως: Ποιες επιχειρησιακές ανάγκες εξυπηρετούν οι επιδεικτικές, συνεχείς και επαναλαμβανόμενες εποχούμενες «περιπολίες» των μοτοσικλετιστών της ομάδας ΔΙ.ΑΣ. σε πλατείες, πάρκα και πεζοδρόμους και μάλιστα σε ώρες αιχμής και σε ώρες που παίζουν παιδιά; Ποιες επιχειρησιακές ανάγκες εξυπηρετεί η διέλευσή τους ανάμεσα από τραπεζοκαθίσματα καταστημάτων, ελισσόμενοι εν μέσω σερβιτόρων και θαμώνων; Ποιες επιχειρησιακές ανάγκες εξυπηρετεί η οδήγηση σε μονόδρομους κόντρα στο ρεύμα και με κίνδυνο ατυχημάτων; Έχουμε άραγε στην Καρδίτσα τόσα πολλά «επείγοντα περιστατικά» που να δικαιολογούν την κατ’ επανάληψη παράβαση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας από τους άνδρες της ΔΙ.ΑΣ. ή πρόκειται απλά για επίδειξη αυθαιρεσίας; Ή μήπως με την προκλητική συμπεριφορά τους επιδιώκουν να εμπεδώσει και η τοπική μας κοινωνία ότι οι ένστολοι είναι υπεράνω των νόμων; Και τέλος πάντων, μήπως ο τοπικός αστυνομικός διευθυντής, που κάθε τρεις και λίγο αρέσκεται να προβάλει δια του τύπου τα επιτεύγματα της αστυνομίας, θα μπορούσε σε κάποιο από τα επόμενα δελτία τύπου του να μας διευκρινίσει που τελειώνουν τα όρια της αστυνόμευσης και που αρχίζει η αστυνομοκρατία;