Γιάννης (ΡΑΧΩΒΙΤΣΑΣ) κερνάει, Γιάννης (ΡΑΧΩΒΙΤΣΑΣ) πίνει!

Όπως διαβάζουμε σε δελτίο τύπου της Αστυνομικής Διεύθυνσης Καρδίτσας «το Σάββατο 27-11-2010 και κατά τις ώρες 13।30 ΄ έως 14.30, επισκέφθηκε την Αστυνομική Διεύθυνση Καρδίτσας, ο Υπαρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας Αντιστράτηγος κ. ΡΑΧΩΒΙΤΣΑΣ Ιωάννης και πραγματοποίησε σύσκεψη με όλους τους Αστυνομικούς που απαρτίζουν την Ομάδα Δίκυκλης Αστυνόμευσης (ΔΙ.ΑΣ) της Αστυνομικής Διεύθυνσης Καρδίτσας τονίζοντας ότι, η αποτελεσματική αντιμετώπιση της εγκληματικότητας αποτελεί προτεραιότητα και πρώτιστο καθήκον της Ελληνικής Αστυνομίας. Ο κ. Υπαρχηγός αφού εξήρε το δυναμικό έργο της Ομάδας (ΔΙ.ΑΣ) που επιτελείται στην Αστυνομική Διεύθυνση Καρδίτσας, έδωσε εντολές και οδηγίες για την άμεση ανταπόκρισή τους όσον αφορά την πρόληψη και την καταστολή κάθε εγκληματικής δραστηριότητας.»
Συμμεριζόμενος τον ενθουσιασμό, την ικανοποίηση και τα αισθήματα αυταρέσκειας του κυρίου Υπαρχηγού ο οποίος «εξήρε το δυναμικό έργο της Ομάδας (ΔΙ.ΑΣ.) που επιτελείται στην Αστυνομική Διεύθυνση Καρδίτσας» (το εν λόγω «δυναμικό έργο» μπορούν να το επιβεβαιώσουν τα γκαρσόνια και οι θαμώνες των καφετεριών που βρίσκονται στο πεζόδρομο Πλαστήρα) αφιερώνω στην Ομάδα ΔΙ.ΑΣ. και συνολικά στο σώμα της Ελληνικής Αστυνομίας το παρακάτω ποίημα:

Τὸ σκυλί
Κάθε νύχτα στὴν αὐλὴ
γάβου-γάβου τὸ σκυλί,
δῶσ᾿ του καὶ γαβγίζει
Τοῦ σπιτιοῦ ἐδῶ αὐτὸς
εἶναι φύλακας πιστός,
ποιὸς δὲν τὸν γνωρίζει;
Ἀψηλὰ τ᾿ ἀφεντικὰ κοιμηθήκανε γλυκά,
πέρασε ἡ ὥρα
Τὸ γνωρίζει τὸ σκυλὶ
καὶ φωνάζει ἀπ᾿ τὴν αὐλὴ
γάβου, γάβου τώρα.
Γιὰ νὰ ξέρουν οἱ κακοί,
ποὺ γυρνοῦν ἐδῶ κι ἐκεῖ
κάτι νὰ σουφρώσουν,
πὼς σὰν ἔμπουν στὴν αὐλή,
θὰ τοὺς πιάσει τὸ σκυλὶ
καὶ δὲ θὰ τὴ γλυτώσουν.

(του Γεώργιου Βιζυηνού)

ΔΙ.ΑΣ. στην Καρδίτσα: αστυνόμευση ή αστυνομοκρατία;

Δεν γνωρίζω ποια «υψηλά ποσοστά εγκληματικότητας» επέβαλαν την ανάπτυξη των ομάδων ΔΙ.ΑΣ. και στη μικρή μας πόλη. Αναρωτιέμαι όμως: Ποιες επιχειρησιακές ανάγκες εξυπηρετούν οι επιδεικτικές, συνεχείς και επαναλαμβανόμενες εποχούμενες «περιπολίες» των μοτοσικλετιστών της ομάδας ΔΙ.ΑΣ. σε πλατείες, πάρκα και πεζοδρόμους και μάλιστα σε ώρες αιχμής και σε ώρες που παίζουν παιδιά; Ποιες επιχειρησιακές ανάγκες εξυπηρετεί η διέλευσή τους ανάμεσα από τραπεζοκαθίσματα καταστημάτων, ελισσόμενοι εν μέσω σερβιτόρων και θαμώνων; Ποιες επιχειρησιακές ανάγκες εξυπηρετεί η οδήγηση σε μονόδρομους κόντρα στο ρεύμα και με κίνδυνο ατυχημάτων; Έχουμε άραγε στην Καρδίτσα τόσα πολλά «επείγοντα περιστατικά» που να δικαιολογούν την κατ’ επανάληψη παράβαση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας από τους άνδρες της ΔΙ.ΑΣ. ή πρόκειται απλά για επίδειξη αυθαιρεσίας; Ή μήπως με την προκλητική συμπεριφορά τους επιδιώκουν να εμπεδώσει και η τοπική μας κοινωνία ότι οι ένστολοι είναι υπεράνω των νόμων; Και τέλος πάντων, μήπως ο τοπικός αστυνομικός διευθυντής, που κάθε τρεις και λίγο αρέσκεται να προβάλει δια του τύπου τα επιτεύγματα της αστυνομίας, θα μπορούσε σε κάποιο από τα επόμενα δελτία τύπου του να μας διευκρινίσει που τελειώνουν τα όρια της αστυνόμευσης και που αρχίζει η αστυνομοκρατία;